Fałszywy megamit, czyli brytyjski liberalizm

Liberalizm to przede wszystkim (być może pierwsza?) ideologiczna megamanipulacja, nadająca jakiemuś pojęciu nazwę o przeciwnej konotacji do jego właściwego znaczenia (w czym się wyspecjalizowali nieco później komuniści):

„Liberalizm (łac. liberalis – wolnościowy, od łac. liber – wolny) – ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością, ma charakter indywidualistyczny i przeciwstawia się kolektywizmowi. Innymi wartościami cenionymi przez liberałów są wartości demokratyczne i prawa obywatelskie czy własność prywatna i wolny rynek. …

Główne założenia wczesnej ideologii liberalnej powstały w Wielkiej Brytanii, w kontekście angielskiej wojny domowej. W wojnie tej siły parlamentu odniosły zwycięstwo nad siłami rojalistycznymi, co doprowadziło do egzekucji króla Karola I. Po chwalebnej rewolucji (1688) ustanowiono ograniczoną monarchię konstytucyjną.”

„Enlightenment philosophers are given credit for shaping liberal ideas. These ideas were first drawn together and systematized as a distinct ideology, by the English philosopher John Locke, generally regarded as the father of modern liberalism. Thomas Hobbes attempted to determine the purpose and the justification of governing authority in a post-civil war England.”

Tu jeszcze raz przypomnę ów cytat:

„Czasy saskie na ziemiach polskich to czasy pokoju, słabego państwa i niskich podatków. Obciążenia podatkowe w Polsce były sześciokrotnie mniejsze niż w sąsiednich Prusach i Rosji, 12-krotnie – niż w Austrii, i aż ponad 30-krotnie mniejsze niż w Anglii…”

A oto tego uzupełnienie:

During the war-filled years of the eighteenth and early nineteenth century, tax rates in Europe increased dramatically as war became more expensive and governments became more centralized and adept at gathering taxes. This increase was greatest in England, Peter Mathias and Patrick O’Brien found that the tax burden increased by 85% over this period.”

No, właśnie, po to przecież zburzono ten przebrzydły tzw. ancien régime, aby ludzie byli wolni… to jasne. A szczególnie katolicy:

The years from 1688 to the early 19th century were in some respects the nadir for Catholicism in England. Deprived of their dioceses, four Apostolic Vicariates were set up throughout England until the re-establishment of the diocesan episcopacy in 1850. Although the persecution was not violent as in the past, Catholic numbers, influence and visibility in English society reached their lowest ebb. Their civil rights were severely curtailed: their right to own property or inherit land was greatly limited, they were burdened with special taxes, they could not send their children abroad for Catholic education, they could not vote, and priests were liable to imprisonment.

Reklamy

1 thought on “Fałszywy megamit, czyli brytyjski liberalizm”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s