Sztafeta pokoleń czyli the Nagorskis’ case

glina.jpg

Minister Piotr Gliński z żoną Renatą Koźlicką-Glińską /Marcin Dławichowski /FORUM

__

Zygmunt Nagórski (ur. 2 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 20 stycznia 1973 w Ossining, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) – polski i amerykański prawnik i adwokat. Syn Adama Nagórskiego pochodzącego z rodu pieczętującego się herbem Pilawa i Walentyny z Kietlińskich. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie kontynuował w Odessie i Zurychu, gdzie w 1907 uzyskał stopień doktora prawa…

Od 1940 był wykładowcą prawa cywilnego na Uniwersytecie w Oxfordzie, prowadził konsultacje w zakresie prawa zagranicznego i międzynarodowego. Działał w Kongresie Europejskim dla Jedności Europy Środkowej, a także w organizacjach zajmujących się w okresie powojennym statusem uchodźców planujących stałe osadnictwo w Wielkiej Brytanii. Uczestniczył w pracach dotyczących przywrócenia stabilności politycznej oraz pozwalających intelektualistom przebywającym na uchodźstwie na wykorzystanie potencjału zawodowego…W 1951 podjął decyzję o dołączeniu do syna, który w 1948 zamieszkał w Stanach Zjednoczonych i emigrował do Nowego Jorku. Otworzył tam praktykę prawniczą oraz aktywnie działał w polskich organizacjach kulturalnych m.in. w Klubie Rotariańskim, Polskim Instytucie Sztuki i Nauki, gdzie pełnił funkcję dyrektora oraz w Polskim Towarzystwie Prawniczym, gdzie był do 1971 prezesem.

Zygmunt Witold Nagórski (ur. 27 września 1912 w Warszawie, zm. 26 czerwca 2011 w Waszyngtonie) – polski i amerykański prawnik i działacz społeczny… Po wkroczeniu wojsk hitlerowskich udało mu się ewakuować do Wielkiej Brytanii, znalazł się w Szkocji, gdzie przeszedł wyszkolenie wojskowe w charakterze spadochroniarza. Równocześnie pisał felietony do redagowanego przez Tymona Terleckiego tygodnika Polska Walcząca. W 1941 został zatrudniony w polskim Ministerstwie Informacji w Edynburgu, a po wstrzymaniu poparcia rządowi polskiemu na wychodźstwie ministerstwo zostało przekształcone w Polską Agencję Prasową „Światpol”. Zygmunt Nagórski prowadził ją z Gustawem Sobocińskim przez trzy lata, redagowali w języku angielskim komunikaty o sytuacji w opanowanej przez Związek Radziecki Europie Wschodniej.

W 1948 emigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych, dzięki listowi rekomendacyjnemu ambasadora amerykańskiego w Wielkiej Brytanii do wydawcy New York Times Arthura Sulzbergera zamieszkał w Tennessee i pracował w redakcji Chattanooga Times… W 1953 zdał egzamin i został pracownikiem United States Information Agency, w 1956 został rzecznikiem prasowym i był oddelegowywany na placówki zagraniczne m.in. w Egipcie, Korei Południowej i Francji. W 1966 przeszedł do Foreign Policy Association, a później pełnił funkcję dyrektora programowego w Council of Foreign Relations (Rada Stosunków Zagranicznych).

Andrew Nagorski (ur. 1947 w Edynburgu) – amerykański dziennikarz i pisarz. Przewodniczący Rady Dyrektorów Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności [„and a member of the Council of Foreign Relations”]. Urodził się w Szkocji. Jego rodzicami byli Polacy, którzy po wojnie zostali na emigracji. Kilka lat później rodzina przeniosła się do Stanów Zjednoczonych. Studiował historię w Amherst College, pod koniec lat 60. krótko był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako dziennikarz przez wiele lat był związany z Newsweekiem, pracował jako redaktor i korespondent. W drugiej z tych ról przebywał w Hongkongu, Moskwie (w latach 1980–1982 i w następnej dekadzie), Rzymie, Bonn, Warszawie (pierwsza połowa lat 90.) i Berlinie. Poza angielskim zna cztery języki: polski, rosyjski, niemiecki i francuski. W 2009 został uhonorowany Odznaką Honorową Bene Merito.

Czas na pointę:

Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności (ang. Polish-American Freedom Foundation) – organizacja pozarządowa działająca od roku 2000. Założona została przez Polsko-Amerykański Fundusz Przedsiębiorczości w celu utrwalania efektów transformacji w Polsce oraz wykorzystania polskich doświadczeń w krajach byłego bloku wschodniego. Finansuje programy realizowane przez inne organizacje pozarządowe, jak np. Program stypendialny Lane’a Kirklanda czy też Program RITA – Przemiany w regionie.

Za swoją działalność została wyróżniona m.in. Nagrodą dla Organizacji Pozarządowej Europy Środkowo-Wschodniej Roku 2008 (przez Międzynarodowe Forum Ekonomiczne w Krynicy) oraz Nagrodą Wolności (przez Atlantic Council) w 2014 roku.

Obecnie fundacją kieruje prezes Jerzy Koźmiński, a przewodniczącym Rady Dyrektorów jest Andrew Nagorski. W Radzie Dyrektorów zasiadają ze strony polskiej m.in. Marek Belka i Michał Boni, Anna Fornalczyk, Aleksander Koj oraz Krzysztof Pawłowski. Dyrektorami programowymi są: Renata Koźlicka-Glińska [pamiętacie?], Radosław Jasiński, Katarzyna Maniszewska i Joanna Lempart-Winnicka.”

 

 

Reklamy

2 myśli na temat “Sztafeta pokoleń czyli the Nagorskis’ case”

  1. „In 2009, Poland’s Foreign Minister Radoslaw Sikorski presented Nagorski with the newly created Bene Merito award for his reporting from Poland about the Solidarity movement in the 1980s. In 2011, Poland’s President Bronislaw Komorowski awarded him the Cavalry Cross for the same reason. In 2014, Poland’s former President and Solidarity leader Lech Walesa presented the “Lech Walesa Media Award” to Nagorski “for dedication to the cause of freedom and writing about Poland’s history and culture.” „

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s