Izrael czyli amerykańska psychuszka

Jak się okazuje tzw. psychiatria represyjna nie była jedynie sowiecką specjalnością, co dobitnie pokazuje los pierwszego, amerykańskiego sekretarza obrony, Jamesa Forrestala.

Forrestal to był ktoś wyjątkowy – był pobożnym katolikiem i bokserem amatorem:

During the Reagan years, Paul Nitze reflected upon the qualities which made a Secretary of Defense great: the ability to work with Congress, the ability for „big-time management,” and an ability at war planning. Nitze felt that Forrestal was the only one who possessed all three qualities together.

W 1946/7 zdecydowanie przeciwstawiał się podziałowi Palestyny:

„During private cabinet meetings with President Truman in 1946 and 1947, Forrestal had argued against partition of Palestine on the grounds it would infuriate Arab countries who supplied oil needed for the U.S. economy and national defense. Instead, Forrestal favored a federalization plan for Palestine. Outside the White House, response to Truman’s continued silence on the issue was immediate. President Truman received threats to cut off campaign contributions from wealthy donors, as well as hate mail, including a letter accusing him of „preferring fascist and Arab elements to the democracy-loving Jewish people of Palestine.” Appalled by the intensity and implied threats over the partition question, Forrestal appealed to Truman in two separate cabinet meetings not to base his decision on partition, whatever the outcome, on the basis of political pressure. In his only known public comment on the issue, Forrestal stated to J. Howard McGrath, Senator from Rhode Island:

…no group in this country should be permitted to influence our policy to the point it could endanger our national security.

Forrestal’s statement soon earned him the active enmity of some congressmen and supporters of Israel. Forrestal was also an early target of the muckraking columnist and broadcaster Drew Pearson, an opponent of foreign policies hostile to the Soviet Union**, who began to regularly call for Forrestal’s removal after President Truman named him Secretary of Defense. Pearson told his own protege, Jack Anderson, that he believed Forrestal was „the most dangerous man in America” and claimed that if he was not removed from office, he would „cause another world war.” ”

W efekcie, Forrestal ląduje w wojskowym psychiatryku, a 22. maja 1949 wypada z okna owej lecznicy, na 16. piętrze…

__

**) Ciekawym kiedy go zwerbowali – czy już podczas pobytu w Serbii w latach 1919-23? Tak czy inaczej, do wpływowego dziennikarstwa Drew P. wżenił się… Wpierw w 1925 został zięciem Cissy Patterson, właścicielki Washington Times-Herald (oraz Józefa hrabiego Giżyckiego!), ale teściowa się na nim poznała, więc niebawem, jeszcze w 1936 ożenił się był z kuzynką… prezydentowej!

__

PS. Amerykańskie „dziennikarstwo”:

In the 1940s, Pearson made several allegations against the Secretary of Defense James V. Forrestal, who served under both Presidents Franklin D. Roosevelt and Harry S. Truman.Although Forrestal was admired for his efficiency and hard work, he was despised for his Wall Street background and strong anti-communist views by some in the media, particularly Pearson, who began attacking Forrestal while Roosevelt was in office. Pearson told his associate Jack Anderson that he (Pearson) believed Forrestal was „the most dangerous man in America” and claimed that if he was not removed from office he would „cause another world war”. Pearson also insinuated that Forrestal was guilty of corruption, though he was completely unable to prove any wrongdoing. The lowest blow came in January 1949, when Pearson related that Forrestal’s wife had been the victim of a holdup back in 1937 and falsely suggested that Forrestal had run away, leaving his wife defenseless.

After President Truman took office, Forrestal attempted to moderate President Truman’s policy of large-scale defense economization, which was radically reducing the size of the U.S. armed forces at a time of increased Cold War tensions. The policy had infuriated the U.S. armed forces chiefs, and Pearson, sensing an opportunity, began to publish information he had received from Pentagon sources on Forrestal’s mental condition. Pearson unrelentingly continued his attacks on Forrestal in his columns and radio broadcasts, openly berating Truman for not firing Forrestal. President Truman asked for Forrestal’s resignation, replacing him with Louis A. Johnson.

After Forrestal’s death in May 1949 (caused by a fall from a 16th-floor window of the Bethesda Naval Hospital), Pearson stated in his column that Forrestal suffered from „paranoia” and had attempted suicide on four previous occasions. Pearson’s claim of paranoia and previous suicide attempts by Forrestal was completely contradicted by the testimony of Forrestal’s attending physicians at Bethesda and is not corroborated by the doctors’ reports, Forrestal’s medical file or the official Navy investigative report of his death. Pearson’s own protege, Jack Anderson, later asserted that Pearson „hounded Jim Forrestal with dirty aspersions and insinuations until at last, exhausted and his nerves unstrung, one of the finest servants that the Republic ever had died of suicide.”

__

PPS. Kalendarz wydarzeń:

29 listopada 1947 – Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181: na wniosek ONZ Palestyna została podzielona na część żydowską i arabską, które przekształciły się następnie w Izrael i arabską Palestynę.

30 listopada – wybuchła wojna domowa w Mandacie Palestyny.

12 grudnia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: żydowska organizacja terrorystyczna Irgun przeprowadziła zamachy bombowe na autobusy w Hajfie i Ramli. Zginęło 27 osób, a 30 zostało rannych.

29 grudnia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: w zamachu przeprowadzonym przez żydowską organizację Irgun na kawiarnię przy Bramie Damasceńskiej w Jerozolimie zginęło 15 osób.

30 grudnia: w Hajfie terroryści z żydowskiej organizacji zbrojnej Irgun Cwai Leumi rzucili dwie bomby w tłum Arabów stojących przed miejscową rafinerią, zabijając 6 osób i raniąc 42. W odwecie zostało zabitych 39 żydowskich robotników rafinerii.

4 stycznia 1948: wojna domowa w Mandacie Palestyny: 26 Arabów zginęło w zamachu bombowym przeprowadzonym przez żydowską organizację Irgun.

5/6 stycznia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: w nocy członkowie żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana zdetonowali bombę podłożoną w Hotelu Semiramis w osiedlu Katamon w Jerozolimie; zginęły 24 lub 26 osób.
7 stycznia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: 15 Arabów zginęło w zamachu bombowym w Jerozolimie dokonanym przez żydowską organizację Irgun.
12 stycznia – na rozkaz Stalina zamordowano w Mińsku przewodniczącego Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego Salomona Michoelsa.
16 stycznia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: arabska milicja działająca z wioski Artuf zaatakowała żydowski konwój do Jerozolimy, zabijając 35 jego członków.

22 lutego – Jerozolima: 58 osób zginęło, a 123 zostały ranne w zamachu bombowym na brytyjskie samochody wojskowe, przeprowadzonym przez żydowską organizację podziemną Irgun.

9–11 kwietnia – żydowskie oddziały paramilitarne Irgun i Lechi dokonały masakry w wiosce Dajr Jasin. Zginęło ponad 100 Palestyńczyków.

21 kwietnia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: po wycofaniu brytyjskiego kontyngentu wojskowego z portu Hajfa, żydowska organizacja bojowa Hagana zaatakowała tego samego dnia miasto, powodując ucieczkę 100 tys. Arabów i przejmując nad nim kontrolę po dwóch dniach walk.
23 kwietnia – wojna domowa w Mandacie Palestyny: wojska żydowskie zdobyły Hajfę.

10 maja – wojna domowa w Mandacie Palestyny: oddziały żydowskie zdobyły miasto Safed.
13 maja – wojna domowa w Mandacie Palestyny: oddziały żydowskiego Irgunu zaatakowały opuszczoną przez Brytyjczyków Jaffę.
14 maja – proklamacja niepodległości Izraela.
15 maja – wybuchła I wojna izraelsko-arabska. Na terytorium państwa żydowskiego w Palestynie wkroczyły oddziały wojsk egipskich, irackich, syryjskich, transjordańskich i libańskich.
16 maja – I wojna izraelsko-arabska: rozpoczęła się bitwa o Stare Miasto Jerozolimy.

17 września – żydowscy terroryści z Lechi zamordowali szwedzkiego dyplomatę, księcia Folke Bernadotte.

2 listopada – urzędujący prezydent Harry Truman wygrał wybory prezydenckie w USA.

31 stycznia 1949: USA uznały de iure państwo Izrael.

„Weeks before the election, Pearson published an exposé of the meetings between Dewey and Forrestal. In 1949, angered over Forrestal’s continued opposition to his defense economization policies, and concerned about reports in the press over his mental condition, Truman abruptly asked Forrestal to resign. By March 31, 1949, Forrestal was out of a job.”

 

 

Reklamy

5 myśli na temat “Izrael czyli amerykańska psychuszka”

  1. amerykańskie „dziennikarstwo”:

    In the 1940s, Pearson made several allegations against the Secretary of Defense James V. Forrestal, who served under both Presidents Franklin D. Roosevelt and Harry S. Truman.Although Forrestal was admired for his efficiency and hard work, he was despised for his Wall Street background and strong anti-communist views by some in the media, particularly Pearson, who began attacking Forrestal while Roosevelt was in office. Pearson told his associate Jack Anderson that he (Pearson) believed Forrestal was „the most dangerous man in America” and claimed that if he was not removed from office he would „cause another world war”. Pearson also insinuated that Forrestal was guilty of corruption, though he was completely unable to prove any wrongdoing. The lowest blow came in January 1949, when Pearson related that Forrestal’s wife had been the victim of a holdup back in 1937 and falsely suggested that Forrestal had run away, leaving his wife defenseless.

    After President Truman took office, Forrestal attempted to moderate President Truman’s policy of large-scale defense economization, which was radically reducing the size of the U.S. armed forces at a time of increased Cold War tensions. The policy had infuriated the U.S. armed forces chiefs, and Pearson, sensing an opportunity, began to publish information he had received from Pentagon sources on Forrestal’s mental condition. Pearson unrelentingly continued his attacks on Forrestal in his columns and radio broadcasts, openly berating Truman for not firing Forrestal. President Truman asked for Forrestal’s resignation, replacing him with Louis A. Johnson.

    After Forrestal’s death in May 1949 (caused by a fall from a 16th-floor window of the Bethesda Naval Hospital), Pearson stated in his column that Forrestal suffered from „paranoia” and had attempted suicide on four previous occasions. Pearson’s claim of paranoia and previous suicide attempts by Forrestal was completely contradicted by the testimony of Forrestal’s attending physicians at Bethesda and is not corroborated by the doctors’ reports, Forrestal’s medical file or the official Navy investigative report of his death. Pearson’s own protege, Jack Anderson, later asserted that Pearson „hounded Jim Forrestal with dirty aspersions and insinuations until at last, exhausted and his nerves unstrung, one of the finest servants that the Republic ever had died of suicide.”

    Polubienie

  2. **) Ciekawym kiedy go zwerbowali – czy już podczas pobytu w Serbii w latach 1919-23? Tak czy inaczej, do wpływowego dziennikarstwa Drew P. wżenił się… Wpierw w 1925 został zięciem Cissy Patterson, właścicielki Washington Times-Herald (oraz Józefa hrabiego Giżyckiego!), ale teściowa się na nim poznała, więc niebawem, jeszcze w 1936 ożenił się był z kuzynką… prezydentowej!

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s