Jak Londyn Moskali doił

Rok 1734 był bardzo brzemienny, nie tylko dla nas:

16 stycznia – wojna o sukcesję polską: wojska rosyjskie zajęły Toruń.
13 kwietnia – wojna o sukcesję polską: wojska wierne Stanisławowi Leszczyńskiemu pokonały Sasów w bitwie pod Miechowem.
maj – 2,5 tysięczny francuski korpus interwencyjny hrabiego Ludwika de Plélo (który sam tam zginął) wylądował na Westerplatte
9 lipca – podczas wojny o sukcesję polską wojska rosyjskie po 4-miesięcznym oblężeniu wkroczyły do Gdańska.

Była jednak pewna cena zgody imperium na te moskiewskie brewerie – oto 2 grudnia owego 1734 podpisano angielsko-moskiewski traktat handlowy**. Na papierze wszystko było cacy – już nie tylko Anglicy mieli nadzwyczajne przywileje w handlu z Rosją, ale i Moskale (wreszcie!) uzyskali takowe. Mało tego, zostali tam określeni most-favoured nation in Britain! Tyle że z powodu braku statków i kapitału Moskale mogli sobie nimi buty wypchać. W praktyce, pomimo deficytu w owym handlu, to wyłącznie Londyn czerpał z tego olbrzymie korzyści.

Od 1714 do 1754 eksport do Anglii wzrósł 3.5 krotnie, a podczas dwóch dekad przed wojnami napoleońskim import z Rosji stanowił aż 14% całego importu do Wielkiej Brytanii, w tym moskiewskie kute żelazo (bar iron) to było ponad 55% – stąd aż 30% wszystkich angielskich produktów żelaznych pochodziło z rosyjskiego żelaza, vide jak-wykuwała-się-ruska-stal/

Jedynym pomysłem Moskwy była nieustanna agresja, po rozbiorach Polski Anglia importowała z Rosji aż 95% konopnych lin dla swojej floty, a do tego 80% lnu i 90% łoju. Import z Rosji słynnych, strategicznych masztów okrętowych osiągnął w 1796 aż 85%!!

Po wojnach napoleońskich, i globalnych zmianach, zainteresowanie Londynu interesami z Rosją dramatycznie spadło i rosyjski handel morski popadł w wielką stagnację.

Przy tej okazji, znowu mamy na talerzu głównego finansistę tych rozgrywek – Hope i jego człowieka w Warszawie – newton-hope-oraz-radosny-kapitalizm-i-lukratywne-migracje/ – www.jstor.org/stable/41049998:Screenshot 2019-10-02 at 14.48.27.pngwięcej takich smaczków tutaj: www.jstor.org/stable/43211533, ich autor: history.vcu.edu/people/munro.html

**) Przede wszystkim, przekupując Aleksieja_Bestużew-Riumina

PS. To oczywiście ma starą tradycję – moskale-i-nowoczesna-technologia/

3 myśli na temat “Jak Londyn Moskali doił”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s